Malpelo 2009
een Ones in a Lifetime Experience
In januari 2008, in een Grieks restaurant midden in Dusseldorf, hebben we het beklonken. Met z'n vieren zouden we er voor gáán: zomer 2009 naar Malpelo reizen om dar, met onze rebreathers te gaan duiken tussen de hamerhaaien. Christian was in de zomer van 2007 op uitnodiging mee geweest met de Inula en had twee keer de trip naar Malpelo gemaakt. Zijn enthousiaste verhalen, tezamen met ongelooflijke filmbeelden deden ons besluiten om hier ook naar toe te gaan. Echter, daarvoor moesten er wel wat hobbels genomen worden, en nog veel training en ervaring opgedaan worden. Maar, die avond, besloten we dus dat we onszelf dat als doel wilde stellen. Een mooi vooruitzicht!!
Anderhalf jaar later waren we veel duikuren en training op de rebreather rijker en ondertussen zelfs CCR instructeur geworden. We dachten er klaar voor te zijn. De tickets waren ruim een half jaar van te voren gekocht. Heerlijk met een weliswaar iets duurdere vlucht met de KLM, maar daardoor rechtstreeks naar Panama City. Als je zo'n reis onderneemt, dan moet je niet meer zo op de kleintjes letten, vonden we. 'We' waren ondertussen met z'n drieën, want Sandra, een duikvriendin van ons had zich bij ons aangesloten.
De Inula, een grote catamaran die ons verblijf zou zijn voor 12 dagen en ons naar Malpelo zou varen, was al gereserveerd: het zou een Rebreather-Only trip worden. De rest van de reis rondom ons verblijf op het schip heb ik zelf samengesteld met overnachtingen in hotels in Panama City en David, en zelfs nog een landtripje voor de 'vrije dag'. En natuurlijk moet het Panamakanaal ook bezocht en bekeken worden. Zo vertrokken we dus begin augustus 2009 naar Schiphol om met al onze bagage, zijnde 185kg. totaal, naar Midden Amerika te vliegen.
Om wat te acclimatiseren zijn we de eerste twee nachten in Panama City gebleven en hebben we de stad en het kanaal bezocht. Een binnenlandse vlucht met een spectaculair propeller vliegtuigje bracht ons, met alle bagage en vele dollars lichter, naar David; een havenplaats meer naar het oosten gelegen, waar de Inula haar thuishaven heeft. Vanuit David hebben we nog een tocht naar het achterland gemaakt, en op de avond voor het inschepen op de Inula troffen we Christian en Virginie en was het PURE-team compleet.
Tijdens de kennismaking met het schip in zijn bemanning werd snel duidelijk dat het een echte expeditie zou worden. Van enige luxe was geen sprake al waren alle basisvoorzieningen aanwezig. Het uitpakken van onze spullen was voornamelijk gericht op onze rebreathers en andere duikbenodigdheden. De rest bleef hoofdzakelijk in de koffer. Tenslotte moest er eerst een flink stuk gevaren worden en de zee kon wild zijn. Dus geen losse spullen laten slingeren! En de overtocht naar malpelo was inderdaad ruw.... Zodra we de monding van de rivier uitwaren nadat we door een prachtige mangrove waren gevaren, bleek de Stille Oceaan niet zo stil... Grote golven en een nare golfslag maakte uiteindelijk 6 van de 8 gasten toch wat zeeziek.
Het neemt uiteindelijk zo'n 40 uur voordat we bij ons doel van deze reis, de boven water uitstekende lavarotsen van Malpelo met zijn kleinere zgn. Tres Mosqueteros, aankomen. Onderweg wel een checkdive gemaakt bij Montuosa, voor de kust bij Panama.
Al meteen tijdens de eerste duik bij Malpelo zien we hamerhaaien. Eerst een enkele die voorzichtig en nieuwsgierig een kijkje komt nemen. Maar al snel worden dat er meer en meer. Ook wemelt het er van de murenen die, net als wij, een plekje in de luwte van de rotsen zoeken. Grote makrelen, maatje halve dolfijn, zagen we al bij de afdaling. En een enorme tandbaars komt ons van heel dichtbij bestuderen. De sterke onderstroom zorgt voor veel onstabiliteit en onrust qua drijfvermogen, maar dat zal gaandeweg de duiken veel beter worden.
We duiken op plekken met de prachtige namen Las parad del Nautrago, Altair Virginia, La Nevara, La Gringa en El Sahara, waarbij we steeds, elke duik, hamerhaaien zien. Onvoorstelbaar! En niet vaag in de verte, maar gewoon rondom ons heen!! Wanneer we een stabiel plekje gevonden hebben waar we ons tegen de stroming beschermd weten, is het een doorlopende voorstelling van voorbij zwemmende Hamerhaaien. Soms een enkeling maar vaak groepjes van 8-12 of hele scholen van tientallen. Regelmatig zien we Galapagoshaaien en Zijdehaaien. Eénmaal zelfs een enorme school van honderden Zijdehaaien wanneer we onze veiligheidsstop op 5m. maken aan het einde van de duik. Want, zoals Christian al zei: 'Een duik is pas voorbij, al 'ie over is!!' En wat is het voordeel van rebreatherduiken hier optimaal te merken. Met name de hamerhaaien en silkies zouden zeker niet zo dichtbij komen wanneer er veel bubbels zouden zijn.
Tijdens een early-morning dive bij El Sahara zien we op de bodem (38m.) grote beat-balls van vissen die opgejaagd worden door flinke tonijnen. Het is mooi te zien hoe de verschillende perfect ronde visballen als een soort magneet naar elkaar toe zwemmen, zich samenvoegen, en zo de veiligheid van de groep zoeken.
Een andere zeer bijzondere duik werd gemaakt bij Las Parad del Nautrago. De stroming valt die dag mee en we positioneren ons achter een grote rots waarna er al snel een paar hamerhaaien passeren. Maar dan opeens komt er van links een enorme schaduw over ons heen en zwemt er een Walvishaai rustig en gracieus voorbij. Wát een opwinding en wat een práchtige en imposante vis! Hiervoor hebben we deze tijd van het jaar gekozen om hier te komen. Hiervoor trotseren we het regenseizoen. Dít is waar we o.a. voor gekomen zijn. Ongelooflijk dat we nu naast een heuse Walvishaai hebben gezwommen.
Uiteindelijk worden door Ernst en mijzelf 14 en door de rest van de groep nóg meer duiken gemaakt tijdens deze bijzondere trip op deze ver afgelegen plek in de Stille Oceaan. De Stille Oceaan die regelmatig niet zo stil was. Veel regen hebben we gehad. En onweer. Het was dan ook het regenseizoen. Maar dat maakte niets uit! Een constante gemiddelde temperatuur van 28 graden boven én onderwater was een aparte ervaring. En als de zon zich liet zien was het dubbel genieten!! Op de terugweg scheen de zon zelfs uitbundig en was de Stille Oceaan als een laken zo glad. Een spiegelzee waarbij het heerlijk nagenieten was van deze zeer bijzondere Once in a Lifetime Experience!
